Αυτές τις μέρες στον πεζόδρομο της οδού Κοραή συμβαίνει κάτι ενδιαφέρον: η Θεατρική Εταιρεία Πόλις παρουσιάζει το θεατρικό έργο της Αιμιλίας Βάλβη «Κοραή 4 - Προσβάσιμος χώρος». Τίποτα το ιδιαίτερο ώς εδώ. Μόνο που η συγκεκριμένη θεατρική παράσταση πραγματοποιείται όχι σε μια παραδοσιακή θεατρική σκηνή αλλά σε έναν χώρο φορτισμένο με μνήμες και Ιστορία. Πρόκειται για τον χώρο Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, πρώην κρατητήρια της Γκεστάπο, στο Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής (η οποία και τον παραχώρησε για τις ανάγκες της συγκεκριμένης παράστασης). Το έργο που ανεβαίνει εκεί παρουσιάζεται κάθε μέρα εκτός Πέμπτης, με τη μορφή της ανοιχτής πρόβας και διερευνά την ανθρώπινη υπόσταση κάτω από τόσο ακραίες συνθήκες όπως μπορεί να είναι ο εγκλεισμός και, φυσικά, ο βασανισμός. Το έργο δεν κοιτά μόνο προς τα πίσω αλλά σχολιάζει και το παρόν, λοξοκοιτώντας προς το Γκουαντάναμο και το Αμπού Γκραΐμπ.
Από την πρώτη στιγμή φαίνεται ότι τα μέλη της θεατρικής ομάδας ήξεραν πόσο δύσκολο είναι να ανεβάσει κανείς ένα θεατρικό έργο σε έναν τόσο ιδιαίτερο χώρο. Οπως σημειώνουν στο σχετικό δελτίο Τύπου, η ιδέα αυτή των ανοιχτών προβών, και κυρίως της ελεύθερης συμμετοχής του κοινού κατά τη διάρκεια των δοκιμών, έπεσε «ώστε μαζί να καταλήξουμε στον τρόπο που μπορεί κανείς να αγγξει έναν τόσο φορτισμένο χώρο μνήμης και ιστορίας». Για όσους δεν γνωρίζουν, ο συγκεκριμένος χώρος παρέμενε κλειστός εδώ και χρόνια. Από μια σύντομη επίσκεψή μου παλαιότερα, χαράχτηκαν στο μυαλό μου ορισμένα απελπισμένα μηνύματα των φυλακισμένων ή μελλοθάνατων στους τοίχους - αποτυπώματα Ιστορίας, μνήμη του αίματος. Μήπως είναι τυχαίο ότι ο σύγχρονος Πολωνός συνθέτης Γκορέτσκι βάσισε την έξοχη Συμφωνία των Λυγμών πάνω σε αντίστοιχα μηνύματα Πολωνών αντιστασιακών από κελιά της Γκεστάπο στην πατρίδα του; Στην Ελλάδα όμως, έχουμε μια τάση τέτοιους χώρους είτε να τους γκρεμίζουμε (βλέπε Πάρκο Ελευθερίας) είτε να τους κλειδώνουμε. Διότι οι πόρτες του χώρου αυτού έκλεισαν κάποια στιγμή, άγνωστο γιατί. Ευτύχημα ότι άνοιξε πάλι και ευχής έργο να παραμείνει ανοιχτός και μετά την ολοκλήρωση του ενδιαφέροντος αυτού θεατρικού πειράματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου