Τα μπουντρούμια της Γκεστάπο στην οδό Κοραή ξανανοίγουν φιλοξενώντας καινούριους καταδίκους.
Εχουμε παρακολουθήσει συχνά παραστάσεις που αφορούν την ιστορική μνήμη να παίζονται κυρίως σε χώρους εναλλακτικούς ή φορτισμένους από τη χρήση τους στο παρελθόν. Τώρα, η θεατρική εταιρεία «Πόλις», κατέβηκε στα πρώην κρατητήρια της Γκεστάπο στην οδό Κοραή, που σήμερα αποτελούν ιδιοκτησία της Εθνικής Ασφαλιστικής. Από τις 14 Μαΐου θα παίζεται στο δεύτερο υπόγειο το έργο με τίτλο «Κοραή 4-Προσβάσιμος Χώρος» σε σκηνοθεσία Ελένης Γεωργοπούλου. Κι επειδή θα έχουν πιάσει οι ζέστες, μη φοβηθείτε τα μπουντρούμια... Φτιαγμένα ως καταφύγια διαθέτουν άριστο εξαερισμό και υγρασία διατηρώντας σταθερή θερμοκρασία.
Το κείμενο, γραμμένο από την Αιμιλία Βάλβη, πραγματεύεται τον αγώνα του ανθρώπου για αντίσταση σε κάθε μορφή απολυταρχισμού και ελέγχου από ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας. Πρόκειται για την ιστορία μιας τυφλής γυναίκας (Αιμιλία Βάλβη) και του συντρόφου της (Κωνσταντής Μιζάρας), με αιρετική στάση ζωής σύμφωνα με τους κρατούντες, δηλαδή το δικαίωμα στο όνειρο. Αυτή η επιλογή τους γίνεται αιτία να συλληφθεί η γυναίκα. Η κυρία Βήτα (Μαρία Τσιμά), ως φορέας εξουσίας, θα χρησιμοποιήσει κάθε προσωπική στιγμή του ζευγαριού για να φτάσει στον στόχο της: να μεταστρέψει τον άντρα από σύντροφο σε βασανιστή. Η γυναίκα διαθέτει ένα κρυφό χάρισμα: μπορεί να διαβάζει το κρυμμένο νόημα των λέξεων. Κι από λέξεις άλλο τίποτα στους τοίχους των μπουντρουμιών. Είναι γραμμένες σε διάφορα σημεία και μαρτυρούν μαρτύρια από την κατοχή, εισχωρούν δε στο δραματουργικό κομμάτι της παράστασης: «24 ώρες χωρίς φαΐ και νερό μόνο μυρίζοντας γιασεμί». «Ζητώ νερό». «Αδικα»...
Χωρίς συμβατικούς φωτισμούς (Σάκης Μπιρμπίλης) αλλά με φώτα που θα αναβοσβήνουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί, ο χώρος μένει γυμνός. Η Αιμ. Βάλβη λέει ότι το έργο της επιχειρεί να μιλήσει για τους σύγχρονους τόπους και τρόπους βασανιστηρίων. «Τα βασανιστήρια σήμερα δεν στοχεύουν στην όποια απόσπαση πληροφορίας από τον κρατούμενο αλλά στον ίδιο ως προσωπικότητα. Οι άνθρωποι που σήμερα βασανίζονται στον πλανήτη βασανίζονται γι' αυτό που είναι. Οι επιλογές ζωής των κρατουμένων ενοχλούν κι όχι απλώς πρέπει ν' αλλάξουν, αλλά να πάψουν να υπάρχουν ως τέτοιες, γεγονός που συνεπάγεται την ολοκληρωτική εξόντωσής του. Το ζευγάρι του έργου διώκεται για την επιλογή του να υπερασπιστεί το όνειρο, τον έρωτα, την ελεύθερη πολιτική και πολιτιστική δράση».
Το σύγχρονο μήνυμα
Η παρουσίαση του έργου θα ξεκινήσει με τη μορφή ανοιχτών προβών.
«Θεωρούμε απαραίτητη την ελεύθερη συμμετοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των δοκιμών», υποστηρίζει η σκηνοθέτρια «ώστε μαζί να καταλήξουμε στον τρόπο που μπορεί κανείς να αγγίξει έναν τόσο φορτισμένο χώρο μνήμης και ιστορίας. Αναζητούμε τον τρόπο να σταθούμε με σεβασμό στη μνήμη αυτή, αλλά και να βιώσουμε ξανά την αλήθεια ενός πολύ σύγχρονου μηνύματος, που λέει ότι εξακολουθούμε να μην είμαστε ελεύθεροι και να διαιωνίζουμε, με την αδιαφορία, τόπους σύγχρονων βασανιστηρίων. Αυτός ο προβληματισμός διέπει ολόκληρη τη διαδικασία της πρόβας, από την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε: πώς η ιστορία συναντά τη σημερινή αλήθεια».
Συγκλονιστική παράσταση στα... κρατητήρια της Γκεστάπο
Σκοτεινά κελιά, σιδερένιες πόρτες και στους τοίχους μηνύματα των κρατουμένων που βασανίστηκαν από τους ναζί. Τόπος, τα κρατητήρια της Γκεστάπο στην οδό Κοραή. Αυτός ο τόπος μνήμης παραμένει άγνωστος στο ευρύ κοινό, καθώς έμεινε κλειστός επί δεκαετίες. Μια θεατρική ομάδα (Αιμιλία Βάλβη, Κωνσταντής Μιζάρας, Μαρία Τσιμά) κατάφερε να τον «ανοίξει» κι εκεί στους υγρούς διαδρόμους με τα χνάρια της ιστορίας παρουσιάζει έως το τέλος Μαϊου την παράσταση «Προσβάσιμος χώρος». Μια συγκλονιστική εμπειρία -όπως λένε- καθώς ανάμεσα στους θεατές υπάρχουν νέοι που κλαίνε όταν συνειδητοποιούν γεγονότα που αγνοούσαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου